The diamond called truth

        Ο άνθρωπος μόνο Κι αν έτρεξα να κρυφτώ από τον εαυτό μου του κάκου έψαχνα αλλού  τον απολυτρωμό μου. Πίστεψα σε ιδέες, σε ανθρώπους και Θεούς μα όλα με παράτησαν  σε άδειους ουρανούς. Μόνο μου. Έτσι μου μίλησε λοιπόν η μοίρα η φτωχή μου πως είναι ώρα και εγώ  να δώσω την ψυχή μου. Φοβήθηκα τότε πολύ και όμως ήξερα γιατί ήταν γιατί δεν είχα που  ν'αφήσω την πνοή μου. Σε ποια χέρια θα πάω; Ρωτούσα κι όλο γύρω μου για απάντηση κοιτούσα. Ήμουν στο μαύρο το κενό  των αναμνήσεων. Ίσως των παραισθήσεων. Το τέλος που έβλεπα κοντά να το εξευμενίσω δεν το κρύβω:προσπάθησα. Προδοσία δεν ήταν. Αγνή απελπισία ήταν. Μα την στιγμή την τελευταία  μια σκέψη έκανα τρελή. Αν η ζωή ήταν ωραία  θα την φυλούσαν σε κελί. Να μην την κλέψουν  οι Ελεύθεροι. Μέσα σε μια στερνή κραυγή απόθεσα σώμα ψυχή κι είχα στα χέρια μου σφιχτά τα σίδερα απ'το κλουβί  πο...

Η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης είναι ο Θάνατος. Το νόημά της είναι ο Θάνατος. Η αδιαπραγμάτευτη αλήθεια της είναι ο Θάνατος. Και ο πιο πολύτιμος καρπός της είναι ο Θάνατος. Και ο Θάνατος δεν μπορεί να νικηθεί.  Μπορεί μόνο να αρθεί. Αλλά η άρση του δεν τον ακυρώνει. Τον νοηματοδοτεί. Και ιδού το ύψιστο ενδεχόμενο τελειότητας. Η νοηματοδότηση του θανάτου.  Η οποία δεν περιχαρακώνεται σε κανένα μοτίβο,σε κανέναν κανόνα και σε τίποτα το επιστητό. Η νοηματοδότηση του Θανάτου είναι ο ορισμός του Αγώνα. Και ο Έρωτας είναι ο τρόπος διεξαγωγής του.